فقط می تونم بگم خداحافظی کردن هميشه واسم سخت بوده ، اگر چه سلام کردن هم شيرينه...

يه خورده که به عقب بر ميگردم ، انگار چيز زياديو نمی تونم ببينم  و بشمارم ، اما به خاطر همين مقدارشم که حتما اندازه ظرفيت و به قدر تلاشم بوده سپاسگذارم...

باز هم يه رجب و شعبان ديگه رفت و يه ماه رمضون ديگه شروع شد

به ياد همه کسائی که تا پارسال سر اين سفره می نشستند و امسال بين ما نيستن و با  کلی آرزوهای آسمونی واسه کوچولو هائی که امسال به جمع ما پيوستن

التماس دعا