کم کم آب شد.

مقاومت من!

نسبت به راهیابی  محبت

چونان برفی

از قله پشیمانی

به سوی دشتی

سراسر پوشیده از سادگی

نه از سر تنهایی

نه به سبب انتقام

از روی بودن

زندگی کردن

چونان همه دخترکان

که از جنس آبند

با مایه ای از انعکاس دیگران

و دشوار و سر سختند

اما لطیف و مغرور.