رحیمی؛بهار 90

حتما از خودتون می پرسین این تصویر چه ویژگی خاصی داره که اینجا گذاشتمش؟

واقعیت اینه که هیچ ویژگی خاصی نداره جز اینکه قابل آپ لود کردن در پرشین بلاگ بوده و حجم کمی داشته.

فقط واسه یاد آوری مناظر زیبایی که با عبور از آنها از داخل قطار ، سرشار از انرژی شدم.

بالاخره سفری که منتظرش بودم ، رسید.

از اینکه از مسایل دور و اطرافم دور می شوم ، خوشحالم.از خداوند می خواهم که سفری پر از خیر و برکت را روزیم کند.

کوله ام را سنگین کرده ام، مثل همیشه سعی کرده ام همه چیز را همراهم بیاورم، از اینکه در سفر چیزی کم بیاورم ، مجبور باشم دور خیابانها بگردم یا از کسی قرض بگیرم ، خوشم نمی آید.

این اولین سفری است که تنها با یک دوست هم سن و سالم میروم،از اینکه پذیرش مامان نسبت به سالهای قبل بالاتر رفته ، خوشحالم.سفر کیش کمک خیلی زیادی کرد و البته شرایط خانواده و کار من ، که می طلبد گاه گاهی از اوضاع دور باشم.

باورم نمیشود که یک زمانی باید التماسش می کردم تا اجازه میداد با دوستام به بیرون بریم ، حتی یک سفر کوتاه یه روزه ، حتی در حد یه رستوران رفتن و ....زمانی بود که فکر می کردم این مسائل هیچ وقت برایم حل نمی شود و در حد یک آرزو می ماند

همانطور که انتظار میرفت هم سفریان هم رشته ای زیادی در قطار داریم،اما باید دید از این هم سفریان چه چیزی عایدمان می شود