خدایا چرا اینقدر احساس خوشحالی من کوتاه مدته

چرا من آدم خوشحالی نیستم .به نظرت من بنده نا سپاس و نا شکریم؟

الان نمی دونم چند نفر دلشون می خواست جای من باشن ... اما وقتی فکر می کنم کسایی هستن که از من باهوش تر نیستن ، از من پر تلاش تر نبودن ، از من موقعیتشون بهتر نبوده ، اما الان وضعیت بهتری نسبت به من دارن ، (نگین ظاهریه)خوشحالیمو از دست میدم

چرا دنیا باید با آدم کاری کنه که به کمتر از اونچه که لیاقتشو داره راضی بشه

چرا نمی تونم این مساله را هضم کنم و یادم میره که تو کارسازو چاره سازی! و حرص و جوش خوردن فایده نداره ، تو خودت ردیف می کنی ، اون چیزی رو که باید ردیف کنی...و احتیاجی به عجله به خرج دادن نیست.

خدایا اگه روزی بفهمم موقعیتی بهتر از حالا داشتم و به خاطر درگیری کاری و خانوادگی از دستش دادم از غصه نمی دونم چه جور بنده ای بشم ...

چه آرزوهایی واسه خودم داشتم .... بورسیه خارج از کشور ، یعنی الان وقتش شده ؟ از کجا باید بدونم !اگه بازم نشه چه بلایی سرم میاد ؟ ای کاش زودتر می فهمیدم .....

یعنی این می تونه نشونه خوبی باشه؟ بر فرض که کتبی نمره آوردم ، مصاحبه چی ؟ چقدر تلاش کردم واسه پر کردن رزومم .... چقدر نا مردی در حقم شد ... ازشون متنفرم...دوست ندارم یادم بیاد ... اما دوست ندارم اینجا هم بمونم ........گریه