من یه ادم تو یه اتاق با دیوارهای بلند و سقف دور و سفید ، با یه خط تلفن  ، یه دسته چک ، دو خط موبایل ، یه لب تاب،  یه خط نت اونم از نوع پر سرعتش ، بیکار ، آزاد ، بی کس ، بی غم که روی صندلیم لم دادم و  دارم از ینجره اتاق به ماشین لوکسم که دم در پارک شده  نگاه می کنم و منتظر تماس تو هستم تا یه لیوان آبی که دستمه را بذارم زمین و بیوفتم دنبال آرزوهای تو ، نیستم.