هرگز مکوش که عشق خود را بازگو کنی.
تنها عشق ناگفته پایدار خواهد بود.
چرا که نسیم ملایم خاموش و ناپیدا می وزد.
من عشق خود را بازگو کردم.
هر چه در دل داشتم باز گفتم با دوست.
لرزان ، ترسان ، سرمازده ، آشفته
اما او از کنار من می رود.
همین که از من دور شد مسافری فرارسید.
خاموش و ناپیدا.
و به آهی او را برگرفت و برد.